Widząc w internecie coraz więcej sałatek z bobem, postanowiłam przyrządzić swoją wersję. Jadłam kiedyś w sieciówce North Fish cieciorkę z ajwarem, a także sałatkę z kaszą pęczak, czerwoną cebulką, ogórkiem konserwowym i musztardą. Obydwa dania bardzo mi smakowały, więc postanowiłam troszkę je połączyć, dodać coś od siebie - i uzyskałam przepyszną sałatkę na śniadanie czy obiad (idealny na upalny dzień). Bardzo dobrze wpisuje się w letnią aurę, wykorzystując dary tej pory roku - przepyszny bób i słodka marchewka nigdy nie smakują tak dobrze, jak teraz :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lunch. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lunch. Pokaż wszystkie posty
środa, 19 lipca 2017
środa, 31 maja 2017
Idealna kolacja lub lunch do pracy - brokułowa sałatka z tuńczykiem
Jeżeli macie niewiele czasu, żeby przygotować wartościowy lunch do pracy (i jednocześnie pyszną kolację), to ten przepis jest dla Was idealny. Jedyny czas, jaki musimy poświęcić, to ten przeznaczony na uparowanie brokuła i ugotowanie jajek. Efekt? Olbrzymia dawka błonnika, pełnowartościowego białka, witamin A, D, E, K oraz z grupy B. Taka sałatka syci na długo, a co najlepsze - pysznie smakuje! Jeśli chcecie, by posiłek był typowo białkowo-tłuszczowy, to zrezygnujcie z dodatku kukurydzy. Ze względu na dużą ilość białka, to także świetna opcja na potreningową wyżerkę :)
środa, 26 kwietnia 2017
Szybka sałatka z kaszy gryczanej z burakiem i fetą - danie do lunchboxa
Czasem najlepsze przepisy to te najbardziej spontaniczne, powstałe z zalegających w lodówce resztek. Tak też było w tym przypadku. Miałam trochę więcej ugotowanej kaszy, pozostałej z obiadu. W misce leżały uparowane warzywa. Napoczęta feta aż się prosiła o zużycie. Do tego porcja zdrowego tłuszczu, aromatyczne przyprawy oraz odrobinę minerałów i witamin w postaci natki pietruszki - i zbilansowany, szybki posiłek mamy gotowy! Jedną porcję zjadłam na śniadanie, a drugą wzięłam do lunchboxa następnego dnia. Ostatnio mam ogromną "fazę" na sałatki z kasz - a właściwie to ich mieszanki z warzywami, okraszone strączkami lub serem. Jeśli chcecie danie zweganizować, to zastąpcie fetę wędzonym tofu lub ciecierzycą. Z kolei jeśli nie macie fety - świetnie sprawdzi się tutaj wędzony twaróg. Opcji modyfikacji jest naprawdę wiele - osobiście jadłam także kaszę z... twarożkiem i ogórkiem kiszonym oraz papryką, a efekt był równie fenomenalny! Warto pokusić się o kulinarne eksperymenty :)
środa, 15 lutego 2017
Wzmocnij odporność porcją surówki!
W domu mamy obecnie mały szpital. Mamę powaliła grypa, tata zmaga się z osłabieniem (bo grypę "przechodził"), brat po operacji, a ja się jeszcze jako-tako trzymam. Oprócz prawie codziennego koktajlu (jedną z inspiracji znajdziecie tutaj), naparu z imbiru i ciepłego ubioru, podstawą domowej kuracji są świeże warzywa - najlepiej w formie surówki. Idealnie sprawdzają się nie tylko do obiadu, ale także jako dodatek do kanapki czy jedzone "ot tak". Dzisiaj dwie propozycje, za którymi szaleję - buraczana oraz marchewkowo-porowa. Buraki działają wzmacniająco, wzmagając produkcję krwinek. Są polecane przy niedoborze żelaza i dobrze wpływają na samopoczucie :) Czosnek jest znany od dawna ze swych właściwości antywirusowych i przeciwbakteryjnych, a także stanowi świetny prebiotyk dla wsparcia dobrej flory bakteryjnej (pamiętajcie - zdrowie, a w tym odporność, zaczyna się w brzuchu!). Podobne działanie wykazuje por, który na dodatek jest bogaty w siarkę, a marchewka to dobre źródło witaminy A. Już pomijając kwestie zdrowotne... Obydwie surówki są po prostu przepyszne!
Na moim blogu ukazały się także:- Surówka z marchewki i jabłka z orzechami na słodko
- Surówka z selera
- Surówka z kapustą pekińską, porem i papryką
Składniki na surówkę z buraczków:
- 4 duże, ugotowane (lub upieczone) w skórce buraki
- 1 cebulka
- pół dużej, czerwonej papryki
- łyżka lub dwie oleju (najlepiej lnianego nierafinowanego)
- ok. łyżki octu balsamicznego lub soku z cytryny
- sól, pieprz, ząbek czosnku, majeranek
Buraki obieramy ze skórki i trzemy na tarce (na dużych oczkach). Cebulkę i paprykę siekamy w kosteczkę, ząbek przeciskamy przez praskę. Dodajemy olej oraz przyprawy. Całość mieszamy.
Składniki na surówkę z pora i marchewki:
- 3 pory (białe części)
- 4 duże marchewki
- pół dużego jabłka lub jedno małe (u mnie: Reneta)
- Łyżka oleju lnianego
- sól, pieprz
- łyżka soku z cytryny
- 3 łyżki jogurtu naturalnego
Pory kroimy w cieniutkie plasterki. Posypujemy solą i ugniatamy dłonią, żeby puściły sok. Na tarce trzemy jabłko oraz marchew. Przyprawiamy sokiem z cytryny, solą i pieprzem. Dodajemy olej oraz jogurt i mieszamy.
Smacznego!
Etykiety:
Bez cukru,
Bez glutenu,
Dieta,
Do pracy,
Durszlak,
Lunch,
Sezonowo,
Surówka,
Szybka kuchnia,
Świąteczny obiad,
Warzywa,
Wegańskie,
Wegetariańskie
środa, 1 lutego 2017
Gryczane pancakes - bez glutenu, laktozy i cukru!
Dzisiaj czas na urozmaicenie śniadaniowego menu! W lodówce zalegało mi pół banana i trochę mleka roślinnego, więc postanowiłam wyczarować bezglutenowe, bezlaktozowe i bezcukrowe pancakes. Są bardzo sycące i odżywcze. Moje nabrały kakaowego koloru dzięki użyciu mleka z dodatkiem kakao. Jeśli chcecie taką wersję, a nie macie kakaowego mleka - dodajcie łyżeczkę karobu lub kakao 100%. Smak świetnie wzbogaca aromat oleju kokosowego, więc z niego nie rezygnujcie :) Do masy możecie też dodać np. cynamon, aromat waniliowy, migdałowy czy skórkę pomarańczy. Gorąco polecam!
środa, 11 stycznia 2017
Kurczak w sosie słodko-kwaśnym z ryżem pełnoziarnistym w wersji fit!
Dzisiaj iście polska chińszczyzna :) Jak byłam w 5 lub 6 klasie podstawówki, pierwszy raz spróbowałam kurczaka w sosie słodko-kwaśnym u koleżanki z klasy. Pamiętam, że była śnieżna zima, któraś z sobót. Cały dzień chodziłyśmy po dworze, rzucając się śnieżkami, ślizgając po lodzie i zjeżdżając z górek (najlepiej na pupie :P). Wstąpiłam do niej, a jej mama zaprosiła mnie na ten obiad. Przepadłam! Od razu jak wróciłam do domu, poprosiłam mamę, żeby przygotowała mi taką samą potrawę. Oczywiście, obydwie wersje były słoikowe - z "dozą" cukru i wzmacniaczy (bynajmniej nie zdrowia ;)). Potem moja mama robiła tę potrawę także sama, a jak zmieniłam sposób odżywiania, powiedziałam jej "Papa". Aż pewnego dnia mnie olśniło, że można przecież ją zrobić w wersji fit! I z taką przychodzę do Was. Bazę stanowi bulion Miso o orientalnym smaku, dzięki wodorostom wakame. Można go zastąpić bulionem roślinnym. Dodajemy mieszankę chińską (albo warzywa: paprykę, cebulę, pędy bambusa, marchewkę, grzybki mun), świeżego ananasa, odrobinę miodu dla osłody i octu winnego dla kwasku. Do tego przecier pomidorowy (u mnie domowy!) i ryż pełnoziarnisty. Można? Można! W smaku nie odbiega od tego słoikowego, a nawet bym powiedziała, że jest o nieeebo lepszy. Zapraszam!
Składniki (3-4 porcje):
- pojedyncza, duża pierś kurczaka
- 200 g ananasa świeżego obranego
- słoik przecieru pomidorowego (domowego) lub puszka pomidorów
- opakowanie mieszanki chińskiej
- dwie łyżki kukurydzy z puszki (bez cukru)
- płaska łyżka mąki do zagęszczenia (użyłam pszennej pełnoziarnistej, świetnie sprawdza się także gryczana)
- 2 łyżki sosu sojowego
- 2 łyżki octu winnego (białego)
- płaska łyżka miodu
- pieprz świeżo mielony i ewentualnie sól do smaku
- ok. 350-400 ml bulionu Miso od Amandin
- do podania: ryż pełnoziarnisty
Pierś kurczaka kroimy w kostkę, wrzucamy do garnka i zalewamy bulionem. Wstawiamy na ogień. Dorzucamy mieszankę chińską oraz dolewamy pomidory. Gdy kurczak się ugotuje, dorzucamy kukurydzę oraz pokrojonego w kostkę ananasa. Przyprawiamy sosem sojowym, miodem i octem winnym, a także pieprzem. W odrobinie wody mieszamy mąkę do uzyskania jednolitej masy i wlewamy do gotującego się sosu. Gotujemy, aż zgęstnieje. Podajemy z pełnoziarnistym ryżem.
Smacznego!
Wpis powstał w ramach współpracy z hurtownią:
poniedziałek, 19 grudnia 2016
Lavica Gourmet, Vege Pasztet z czarnuszką - Recenzja
Choć VegePasztet z suszonymi pomidorami, siemieniem i słonecznikiem bardzo mi smakował, to zwlekałam ze spróbowaniem wersji z czarnuszką i zostawiłam ją na sam koniec. Jak wiecie z posta o stosowanych przeze mnie superfoods, piję rano olej z czarnuszki, którego smak nie jest najlepszy, ale można się do niego przyzwyczaić. Wyraźna pikanteria, specyficzny aromat i pewna gorycz, która na długo pozostaje w buzi - to cechy charakterystyczne tego zdrowego ziarenka. Czy było go czuć w pasztecie?
Pierwsze wrażenie
Opakowanie jest identyczne jak w poprzednim wariancie - różni się jedynie szata graficzna. Na jasnym tle (ecru) widnieje śliczny kwiat czarnuszki, a zielono-ziemisty prostokąt stanowi tło dla nazwy produktu. Tył wieńczą informacje o wartościach odżywczych oraz składzie produktu. Po usunięciu kartonika moim oczom ukazuje się pomarańczowy pasztet w aluminiowej foremce, otoczonej folią. Ponownie, wytrącił się płyn przypominający olej, ale po otwarciu wiem, że to naturalne soki oddane przez warzywa. Piękny kolor pochodzi od marchewki, której małe cząstki można wyróżnić w strukturze smarowidła. W oczy kontrastowo rzucają się czarne ziarenka czarnuszki. Pachnie zdecydowanie cieciorką i gotowanymi jarzynami. Wydaje mi się także, że delikatnie wyczuwam cebulę, choć w składzie jej nie podano.
Konsystencja jest bardziej zwarta od wariantu pomidorowego, jednak absolutnie mi to nie przeszkadza. Nie rozprowadza się, co prawda, na kanapce jak mus, ale też nie zwija się jak tradycyjny, mięsny pasztet (mam na myśli taki pieczony - nie z plastikowych pojemniczków ;)). Nie wspomniałam o tym w poprzedniej recenzji, ale bardzo jestem ciekawa - jakich przypraw użyto? Nie umiem dobrze rozpoznawać aromatów (chyba że są mooocno wyczuwalne), więc nie wiem, czego oczekiwać - gałki muszkatołowej? Ziela angielskiego? Gdyby użyto ich naprawdę dużo (tak, że zdominowałyby smak, a nie podkreślały), na pewno bym je wyselekcjonowała, niemniej jednak całość nie byłaby tak apetyczna.
Smak
Przejdźmy zatem do najprzyjemniejszej części - degustacji ;) Pierwsze, co czuję, to pewną suchość ciecierzycy - nie takiej niedogotowanej, tylko charakterystycznej i typowej dla strączków, lekko mączną. Potem delikatnie do głosu dochodzi marchew i... no właśnie, wydaje mi się, że bardzo subtelnie czuję cebulkę. Ponownie wyłania się pewna proszkowatość kaszy jaglanej, ale wydaje mi się, że w mniejszym stopniu niż w pomidorowym wariancie. Całość jest dla mnie przyjemnie słona (może odrobinkę za słona) i świetnie komponuje się z razowym chlebem i warzywami (zwłaszcza z papryką!). Nie wyczuwam aromatu czarnuszki, co jest zdecydowanie plusem :) Pasztet jest tak smaczny, że z przyjemnością zjadłam połowę na raz razem z warzywami i dobrym, świeżym pieczywem :) Naprawdę, jestem pod ogromnym wrażeniem jakości i smaku tych wegańskich cudowności!
Prozdrowotność
Jak wiecie, ciecierzyca jest bardzo dobrym źródłem błonnika, węglowodanów złożonych oraz białka, ale także potasu, który pozwala uregulować ciśnienie krwi. Ponadto zawiera także żelazo (które najlepiej wchłania się z produktami bogatymi w wit. C) i witaminy z grupy B. Syci na długo i ma niski indeks glikemiczny. Czarnuszka, natomiast, działa przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, wzmacnia naturalną odporność organizmu, pozwala przywrócić równowagę hormonalną. Działa także oczyszczająco. Tak naprawdę ma tyle właściwości i zalet, że nie jestem w stanie ich wymienić, niemniej jednak warto o niej poczytać i włączyć do swojego jadłospisu. Stanowi ona jedynie 1% składu pasztetu, więc nie oczekujmy, że nagle magicznie nas odmłodzi, uzdrowi i sprawi, że będziemy nieśmiertelni ;) Niemniej jednak to dobra opcja na przemycenie jej do jadłospisu.
Skład: ciecierzyca 60%, kasza jaglana, marchew, pietruszka korzeń, olej rzepakowy, czarnuszka 1%, sól, przyprawy
Kaloryczność: 156 kcal/100 g (343 kcal/opakowanie 220 g)
Dostępność: Sprawdź posta wprowadzającego
Cena: 10-11 zł
Ocena: 6/6
Inne warianty smakowe: z suszonymi pomidorami, słonecznikiem i siemieniem lnianym, żurawina z chia i ostropestem
Wpis sponsorowany. Współpraca nie ma wpływu na rzetelność opinii.
poniedziałek, 14 listopada 2016
Sałatka z pieczoną dynią, fetą i burakiem - czyli jesienne wzmocnienie!
Pierwszą kulinarną inspiracją z podróży do Australii (relację z pierwszego dnia możecie przeczytać tutaj) była sałatka z pieczoną dynią, burakiem i fetą, którą przyrządziła moja siostra :) Początkowo połączenie wydawało mi się dziwne, chociaż widywałam już podobne przepisy w czeluściach internetu. Niemniej jednak okazała się przepyszna i sama większość spałaszowałam :) Niemniej jednak, po powrocie do Polski następnego dnia przyrządziłam taką samą sałatkę - od siebie dodałam jedynie czerwoną paprykę (którą uwielbiam!). Gdy przyjechałam na ten weekend do domu - sałatkę przyrządziłam dla rodziny i choć początkowo rodzice sceptycznie podchodzili do tego połączenia, to skończyło się zachwytami oraz prośbami o przepis. Postanowiłam, że nie będę się z nim kryć - i dzielę się nim z Wami. Dynia jest typowo jesiennym warzywem, bogatym w betakaroten. Burak, natomiast, ma działanie wzmacniające oraz stymuluje organizm do produkcji krwi. Gdy sezon na dynie minie (nie czuję, kiedy rymuję ;)), myślę, że równie dobrze sprawdzi się pieczona marchew. Takie słodko-słone połączenie bardzo przypadło mi do gustu. Mam nadzieję, że wypróbujecie - i podzielicie się ze mną wrażeniami :)
Składniki (porcja rodzinna - 1 duuuża micha):
- kawałek dyni (moja przed obraniem ważyła 0,5 kg)
- duży burak (ok. 300-350 g)
- kostka twardej fety (moja miała 150 g)
- nieduża główka sałaty lodowej
- 1 czerwona papryka
- 150 g pomidorków koktajlowych
- 3/4 średniej długości ogórka świeżego (można pominąć, gdy już są niesmaczne)
- do upieczenia dyni: 2 łyżki oleju rzepakowego, łyżeczka ziół prowansalskich, 1,5 łyżeczki przyprawy kebab-gyros
- dressing: sól, pieprz, płaska łyżeczka miodu, 2 łyżki octu balsamicznego, kokosowego (ja dałam od Cocofina) lub z białego wina, 2 łyżki oleju lnianego, zioła prowansalskie
- opcjonalnie: orzechy włoskie lub pestki dyni do posypania
Dynię obieramy i kroimy na 2-centymetrową kostkę. Posypujemy ziołami i polewamy olejem, wysypujemy na blaszkę i pieczemy 40-50 minut w 200 stopniach. Buraka szorujemy, zawijamy w folię aluminiową i także pieczemy - aż będzie miękki.
Do dużej miski rwiemy na kawałki sałatę lodową. Pomidorki koktajlowe kroimy na połówki (lub ćwiartki, jeśli są większe), ogórka, paprykę i fetę w kostkę. W szklaneczce/miseczce łączymy składniki dressingu.
Upieczonego buraka kroimy w kostkę i dorzucamy do sałatki razem z dynią i resztą warzyw. Polewamy dressingiem. Opcjonalnie można posypać orzechami włoskimi lub pestkami dyni.
Smacznego!
środa, 9 listopada 2016
Łosoś w kremowym sosie z brokułem, czosnkiem i papryką
Ten przepis jest typowo studencki - co było pod ręką, to wylądowało w garnku ;) Razem z koleżankami świętowałyśmy pierwsze zdane kolokwia w (jeszcze dobrze nierozpoczętej) sesji letniej, więc przygotowałyśmy uroczystą kolację (w akompaniamencie dobrego filmu i długich pogaduszek). Nas była czwórka, ale podane niżej składniki starczą dla dwóch osób. Bardzo dobre danie na jesienne obiady, spędzane w gronie najbliższych, gdy za oknem panuje szaruga, a kolory na talerzu dodają nam energii :)
Łosoś jest rybą bogatą w NNKT z grupy Omega-3, które działają przeciwzapalnie i świetnie stymulują mózg w okresie zwiększonego wysiłku umysłowego. Dodatkowo oddziałują na odporność, co jest ważne, gdy pogoda jest kapryśna. Brokuł jest rośliną wspomagającą oczyszczanie organizmu, wspierającego odporność i produkcję krwinek, a bogactwo błonnika wspiera pracę jelit oraz zapewnia uczucie sytości. Sulforafan sprawia, że ma działanie antynowotworowe, które jest także spowodowane zawartością przeciwutleniaczy - wit. A i C.
Składniki (2 porcje):
- 150 g makaronu pełnoziarnistego
- łyżeczka masła klarowanego
- ząbek czosnku
- ok. 75 g łososia wędzonego na zimno
- pół papryki czerwonej
- nieduży brokuł
- suszone oregano
- 1 łyżka serka śmietankowego (typu Philadelphia, President, Turek Figura)
- sól i pieprz do smaku
Gotujemy makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. We wrzątku blanszujemy różyczki brokuła (żeby były jędrne). Na łyżeczce masła podsmażamy przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku. Kroimy łososia w drobną kosteczkę i dorzucamy do czosnku - w razie potrzeby, podlewamy wodą. Pod sam koniec dodajemy paprykę pokrojoną w kostkę (aby była chrupiąca) i serek oraz przyprawy. Mieszamy razem z ugotowanym brokułem. Podajemy z makaronem.
Smacznego!
poniedziałek, 10 października 2016
Lavica Gourmet, Vege Pasztet z suszonymi pomidorami, słonecznikiem i siemieniem lnianym - Recenzja
Trzecim produktem, który przychodzi mi recenzować, jest pasztet wegański z suszonymi pomidorami, słonecznikiem i siemieniem lnianym. Ponieważ bazuje w dużej mierze na ciecierzycy, spodziewałam się smaku podobnego do hummusu (którego recenzję możecie przeczytać tutaj). Niewątpliwie połączenie smakowe wydało mi się atrakcyjne (lubię aromat suszonych pomidorów - moim zdaniem już ich niewielka ilość rewelacyjnie wzbogaca danie, a słonecznik często nadaje maślanego, nieco, posmaku), dlatego właśnie po ten wariant sięgnęłam w pierwszej kolejności.
Pierwsze wrażenie
Pasztet wypiekany jest w aluminiowej foremce, którą opakowano w folię, a całość otoczono kartonową etykietą. Na froncie widnieje piękny kwiat (florystka ze mnie marna, ale czyżby to był słonecznik? :D), który kolorystyką pięknie współgra z czerwonymi pomidorkami oraz tłem, na którym napisana jest nazwa produktu. Kartonik ma "okienko", przez które możemy spojrzeć, jak wygląda pasztet. Warto zwrócić uwagę na okrągłe pole obok wspomnianego okienka, na którym można wyczytać, iż produkt jest bezglutenowy, wegański i nie zawiera konserwantów. Bardzo cenię producentów za przemyślane składy, które nie tylko smakują, ale przede wszystkim nie szkodzą, a wręcz sprzyjają zdrowiu.
Z tyłu kartonika można wyczytać wartości odżywcze, a także skład. 100 g pasztetu w 11,9% zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na białko i w 24% na błonnik.
Pod folią znajduje się cienka warstwa oleju, a sam produkt jest pomarańczowego koloru. Jednak po zdjęciu zabezpieczenia okazuje się, że pasztet nie tonie w tłuszczu i przyznam, że bardzo mi się to spodobało :) Mój nos od razu wyniuchał suszone pomidory, delikatne przyprawy oraz zapach ciecierzycy. Odrobinę słodkiej nuty zagwarantowała marchewka. Próbowałam ukroić kawałek pasztetu - jest zwarty, ale trochę się kruszy, niemniej jednak dobrze rozsmarowuje się na kromce chleba (choć nie jest puszysty jak hummus - to oczywiste, pasztet powinien być bardziej zwarty). W masie wyraźnie przebijają kawałki suszonych pomidorów oraz pestki słonecznika.
Smak
Na pierwszy plan wysuwa się ciecierzyca - nieco proszkowa tekstura (typowa dla strączków i kaszy jaglanej) jest świetnie przełamana miękkimi warzywami (marchwią i pietruszką). To właśnie te warzywa nadają słodyczy, która idealnie równoważy delikatną słoność pasztetu. W tle majaczy nienachalnie suszony pomidor - nie za intensywnie, tak w sam raz (bałam się, że mogę je czuć za mocno). Jest idealnie przyprawiony, wyczuwam jakby delikatną nutę cebuli i czosnku. Czasami natrafię na ziarnko słonecznika, które przyjemnie chrupie w całej masie. Siemienia lnianego nie czuję, ale skład sugeruje, że jest go niewiele. Smarowidło jest bardzo sycące, idealnie komponuje się z razowym chlebem u warzywami (ogórkiem, papryką i pomidorem). Jeśli ktoś spodziewa się smaku typowego, mięsnego pasztetu, to się zawiedzie - ani trochę takowego nie przypomina. Nie jest to jednak wada - to po prostu inny produkt, bardzo smaczny i idealnie przyprawiony. Przyznaję się bez bicia, że połowę opakowania zjadłam na raz z chlebem razowym na zakwasie i warzywami - i byłam naprawdę najedzona. Świetny skład sprawia, że węglowodany powoli się uwalniają (za sprawą błonnika i zdrowego tłuszczu), dzięki czemu nie będzie nam skakał cukier (a ja muszę na to uważać). Świetny produkt i mam nadzieję, że będzie dostępnych więcej wariantów smakowych.Kaloryczność: 180 kcal/100 g (396 kcal/opakowanie 220 g)
Cena: 10-11 zł
Dostępność: Zobacz wpis wprowadzający
Inne warianty smakowe: czarnuszka, żurawina z chia i ostropestem
Wpis sponsorowany. Współpraca nie ma wpływu na rzetelność recenzji.
piątek, 7 października 2016
Baton warszawski, kokos i czarna porzeczka - Recenzja
Będąc z Zuzią w sklepie ekologicznym, skusiłam się na kolejny wariant Batona Warszawskiego. Tym razem sięgnęłam po wersję, którą testowała także Ania. Nietypowość połączenia (czarnej porzeczki chyba nigdy nie widziałam w duecie z kokosem) sprawiła, że dość szybko napoczęłam batonik (z i tak krótką datą przydatności do spożycia).
Baton absolutnie nie jest zwarty jak typowe daktylowe ulepki - w końcu znajdują się tutaj one dopiero na trzecim miejscu w składzie. Jest najbardziej łamliwy z dotychczas testowanych przeze mnie wariantów, a to za sprawą dużej ilości wiórków kokosowych (pierwsze miejsce w składzie) i zawartości oleju kokosowego, ale także ziaren - siemienia lnianego i słonecznika - które wyraźnie przebijały w całej masie. Wyraźnie ciemny kolor wskazuje na owoce porzeczki. Aromat nie jest wyraźny - delikatnie czuć czarną porzeczkę, a gdzieś w tle majaczy zapach wiórków kokosowych.
Wgryzienie się w batonik nie sprawiło mi najmniejszego problemu, zwłaszcza w czasie 30-stopniowych upałów. Pierwsze, co poczułam, to delikatną kwaskowatość wraz z subtelną słodyczą daktyli i kakao. Muszę podkreślić, że słodkość była umiarkowana, dla mnie wprost idealna - nie musiałam batona dzielić na mniejsze części, bo zasłodzenie kompletnie nie przychodziło. Dość wyraźnie czułam wiórki kokosowe (choć nie tak, jak w batonie Raw Energy Coconut & Cocoa). Wiórki dość mocno chrzęszczą pod zębami. Nie wyczuwam smaku kaszy jaglanej, natomiast obecność ziaren jest dość zauważalna - siemię nadaje pewną śliskość całemu batonowi (podobnie jak w batonie "Dobra Kaloria - Śliwka & Ziarna"), a słonecznik maślaną chrupkość. Całość, ku mojemu zdziwieniu, bardzo dobrze się komponuje.
![]() |
| Wartości odżywcze i skład |
Skład: BIO wiórki kokosowe, BIO mąka jaglana, daktyle, BIO słonecznik, BIO olej kokosowy, ksylitol, BIO siemię lniane, suszona porzeczka, woda źródlana, sól himalajska
Kaloryczność: 450 kcal/100 g (270 kcal/batonik 60 g)
Dostępność: Sklepy ze zdrową żywnością
Cena: 5,40 zł
Inne warianty smakowe: Śliwka i cynamon, żurawina i czekolada, figa i goja z miodem gryczanym, ziarno kakaowca i pomarańcza, truskawka i wanilia
Ocena: 5/6
Wpis niesponsorowany. Produkt kupiłam samodzielnie.
środa, 5 października 2016
Bezglutenowe knedle leniwe ze śliwkami
Po bezglutenowych kopytkach leniwych, przyszedł czas na ich nieco inną formę - knedli. Moja mama zazwyczaj je robiła z ziemniaków i białej mąki, a podawała ze śmietaną i cukrem waniliowym. Jakiś czas temu robiłam je również w wersji z ziemniakami, ale z mąką graham - i także wyszły przepyszne :) Ale ponieważ w lodówce zalegała mi kostka twarogu, a tata kupił półtorej kilo węgierek (przy czym kilogram mieliśmy już w domu), to stwierdziłam, że zrobię leniwe knedle, a przepisem podzielę się z Wami :) Ważne, żeby twaróg nie był zbyt mokry (potrzebne będzie więcej mąki) oraz zbyt zbity (wtedy zrobią nam się z niego grudy, które trudno będzie połączyć z mąką). Zapraszam na pyszny, typowo jesienny przepis! Ze śliwkowego sezonu trzeba korzystać garściami :)
Składniki (2 porcje):
- 175 g chudego twarogu
- 1 jajko (nieduże, wiejskie)
- 60 g mąki gryczanej
- 150 g śliwek (waga po wypestkowaniu)
Twaróg rozdrabniamy widelcem z jajkiem (jeśli jest mocno ziarnisty, to powinniśmy go z nim zblendować lub przemielić maszynką do mięsa). Następnie dodajemy mąkę i zagniatamy ciasto, które wstawiamy na pół godziny do lodówki. Po tym czasie z ciasta odrywamy kawałki, formujemy kulki i spłaszczamy. Kładziemy wypestkowaną śliwkę (lub połówkę - w zależności od wielkości śliwki - ja miałam małe węgierki), obtaczamy ciastem i wrzucamy na osolony wrzątek. Gotujemy minutę od wypłynięcia. Można podawać z jogurtem naturalnym, śmietaną lub masłem, najlepiej w towarzystwie surówki z marchewki i jabłka :)
środa, 21 września 2016
Lekka sałatka z fasolką szparagową
Przychodzę do Was z przepisem, który powstał właściwie pod wpływem impulsu. Moja mama baaaardzo lubi fasolkę szparagową (nie ukrywam, że ja też - chociaż to już kolejne lato, kiedy ciężko trafić na taką bez włókien :() i kupiła jej... cały kilogram. Trzeba ją było jakoś spożytkować (oprócz standardowej, cudownej wersji - czyli podsmażonej na masełku :)), a że głównym zjadaczem zieleniny w domu jestem ja - to się "podłączyłam". Na początku starałam się przemyśleć, jakie smaki dobrze się z nią komponują - bo choć wystarczy mi sama ugotowana z odrobiną soli, chciałam wstawić coś bardziej kreatywnego na bloga, a przy okazji odkryć nowe aromaty :) Sięgnęłam więc po zioła z ogródka, dorzuciłam aromatyczny czosnek i suszone pomidory, a dla zwiększenia wartości odżywczych - pestki słonecznika. Nie byłabym sobą, gdybym nie dała kontrastowego akcentu - w tym przypadku taką rolę pełni czerwona papryka, której słodycz świetnie balansuje lekko słony smak fasolki. Myślę, że to idealna propozycja na lekki lunch lub kolację.
Mała garstka informacji o tym, czego dostarczamy porcją takiej sałatki ;) Przede wszystkim chlorofilu, który działa zasadotwórczo na organizm, antynowotworowo, zwiększa produkcję erytrocytów (co wiąże się z większym stężeniem tlenu we krwi oraz przeciwdziała anemii) oraz działa oczyszczająco. Dodatkowo - wit. C (natka pietruszki, papryka), A oraz E (pestki słonecznika), które w takim zestawieniu idealnie wymiatają wolne rodniki (odpowiadające za starzenie się organizmu oraz namnażanie się komórek rakowych). Zajadajmy ze smakiem!Składniki (1 porcja):
- 150 g ugotowanej fasolki szparagowej (zielonej)
- łyżeczka pesto z tego przepisu - ja dodałam do niego jeszcze 2 plastry suszonych pomidorów
- dwa paski czerwonej papryki
- pieprz świeżo mielony
- opcjonalnie: sól
Fasolkę kroimy na mniejsze kawałki. Mieszamy z pesto, dodajemy odrobinę soli i pieprzu świeżo mielonego. Paprykę kroimy w kosteczkę i całość posypujemy.
Smacznego!
środa, 7 września 2016
Najlepsze leczo z cukinią - smak lata!
Naprawdę, tak jak nie ma lipca bez gotowanego bobu, pałaszowanego razem z tatą na tarasie, tak samo nie ma lata bez poniższego przepisu na leczo z cukinią. Smak niezmiennie ten sam - gdy dodamy inne składniki, traci na swoim uroku (też jest pyszne - ale to zupełnie inna potrawa). Wierzcie mi lub nie, ale nawet gdy miałam nadwagę, latem zajadałam się tą cukinią na niemal każdy posiłek mojego dnia. Bez chleba, makaronu, kaszy czy czegokolwiek innego. Smak tkwi w prostocie składników, aromacie ziół oraz letnich warzyw, dojrzewających w słońcu. Co tu dużo pisać - spróbujcie koniecznie!
- 1,5 dużej cukinii
- mała cebula
- 5 pieczarek
- pół czerwonej papryki
- duży pomidor
- łyżeczka koncentratu pomidorowego
- łyżeczka oleju
- mały ząbek czosnku
- zioła prowansalskie, papryka słodka w proszku, sól i pieprz do smaku
Pomidora parzymy wrzątkiem i obieramy ze skórki. Jeśli cukinia nie ma dużych pestek i grubej skóry, kroimy ją na plastry (w innym wypadku, drążymy środek i obieramy ze skórki). Cebulę kroimy w półplasterki, pieczarki - jak leci ;), a paprykę i pomidora w kostkę. Na łyżeczce oleju podduszamy cebulę, następnie dajemy resztę warzyw i oprószamy solą. Dusimy do miękkości, pod koniec dodając resztę przypraw, koncentrat oraz ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę. Zajadamy samo lub z dodatkami - jak kto woli :)
Smacznego!
poniedziałek, 29 sierpnia 2016
Lavica Gourmet, Hummus z suszonymi pomidorami - Recenzja
Z paczki od Lavica Gourmet jako pierwszy spróbowałam hummus. Pisałam Wam, że długo poszukiwałam dobrego smakowo kupnego hummusu. Nie lubię octowych nut ani zbytniej tłustości (jakby majonezowej), więc dosyć ciężko zadowolić moje kubki smakowe :P Wariant z suszonymi pomidorami dodatkowo mnie zachęcił - ostatnio mam ogromną "fazę" na ich punkcie. Ponadto skusił mnie fakt, że był to pierwszy produkt, który firma wypuściła na rynek. Po powrocie ze Stanów, 2,5 roku temu, założyciele (Deni i Jakub) postanowili zapoczątkować produkcję pysznych past z ciecierzycy. Z biegiem czasu zaczęto poszerzać asortyment, zgodnie z zapotrzebowaniem klientów. Niewielka firma (założyciele - Deni i Jakub, p. Piotr Dolny - zajmujący się sprzedażą oraz osoby dorywczo zatrudnione na produkcji) wszystko przygotowuje ręcznie, co daje gwarancję smaku i jakości.
Hummus zamknięty jest w plastikowym pojemniczku z pokrywką. Dodatkowo zabezpieczony jest przezroczystą folią, co zapewnia dłuższą świeżość oraz zabezpiecza przed wydostaniem się zawartości z pojemniczka w drodze transportu. Całość otacza papierowa etykieta, która kolorem nawiązuje do przewodniego aromatu - piękny, czerwono-pomarańczowy kolor kojarzy mi się z letnimi pomidorami, pełnymi słońca i bardzo mięsistymi. Na tym te widnieje gałązka pomidorków koktajlowych oraz zdjęcie suszonych pomidorów, a także zioło - zdaje się, że bazylia :) Całość jest czytelna i bardzo estetyczna. Możemy wyczytać, że hummus jest wykonany z ciecierzycy i świetnie nadaje się do pieczywa, warzyw, chipsów i tacosów. Z tyłu znajdziemy wartości odżywcze. 100 g zapewnia 20% dziennego zapotrzebowania na błonnik, 10% na białko i 33% na omega-3. Po otwarciu produkt należy spożyć w przeciągu 2-3 dni i trzymać go w lodówce.
Gdy zdjęłam etykietę, moim oczom ukazała się pomarańczowa, lekko lejąca pasta. Rozpakowawszy, do mojego nosa doleciał aromat pomidorów - nienachalny, bardziej świeżych niż suszonych sztuk. Subtelnie wyczułam także czosnek suszony. Na powierzchni, gdy trochę postał w lodówce, wytrąciła się odrobina oleju, ale wystarczy całość przemieszać, by konsystencja była bardziej jednolita.
Całość jest dobrze zblendowana, choć gdzieniegdzie widać drobne kawałki pomidorów - nie wyczuwam ich, natomiast, w konsystencji. Tak samo nie czuję żadnych grudek ciecierzycy. Hummus jest gładki i bardzo puszysty, delikatny i kremowy. Świetnie rozprowadza się zarówno na pieczywie, jak i waflach ryżowych.
Po spróbowaniu, bardzo mocno czuję sól - przyznam szczerze, że solę całkiem sporo, a mimo wszystko odrobinę hummus był dla mnie za słony. Absolutnie nie wyczuwam żadnych kwaśnych, octowych nut, tym bardziej - tłustości, która charakteryzowałaby majonez. Moje podniebienie, natomiast, przyjemnie pieści delikatna słodycz pomidorów, podkreślona przez subtelny czosnek. Sezam w całej masie zanikł, nie dał o sobie znać w smaku. Nie czuję soku z cytryny, ale nie specjalnie mi to przeszkadza.
Po degustacji "solo", kiedy się już zasoliłam (dla odmiany od zasłodzenia :P), spróbowałam tej pasty z dodatkami. Na pieczywie solo było okej, choć dalej słono. Na waflach ryżowych było znacznie lepiej, ale zdecydowanie najbardziej smakował mi ze świeżymi warzywami - papryką oraz marchewką (gdybym miała selera naciowego, także bym go z nim zjadła). Naprawdę, GE-NIAL-NY jest z lekko słodkawymi warzywami, świetnie je otula i kontrastowo wzmacnia ich aromat. Świetnie się z nimi komponuje, a słoność staje się zrównoważona. Myślę, że dzięki tej soli nie zjadłam na raz całego pojemniczka - bo jako fanka hummusu, obawiałam się tego najbardziej :P Bardzo dobrze syci, ale nie jest "zaklejający". Bardzo chętnie sięgnęłabym po inne warianty smakowe - mam nadzieję, że będzie mi to dane :) Hummus gorąco polecam i odsyłam do mojego posta, gdzie znajdziecie miejsca dystrybucji produktów Lavica Gourmet, a także na Fanpage firmy na facebooku.
Skład: ciecierzyca 64%, olej rzepakowy, pasta sezamowa tahini, oliwa z oliwek, woda, sok z cytryny, suszone pomidory (5%), czosnek, sól, przyprawy.
Kaloryczność: 199 kcal/100 g (400 kcal/opakowanie 200 g)
Dostępność: Sprawdź wpis wprowadzający.
Cena: 11-12 zł
Inne warianty smakowe: tradycyjny, z pieczoną czerwoną papryką, z papryczką chilli, z czosnkiem, jarmuż i pesto
Wpis sponsorowany. Współpraca nie ma wpływu na rzetelność recenzji.
poniedziałek, 15 sierpnia 2016
Wegański gryczany miks z warzywami a'la Lifemotiv!
Tak mi posmakował posiłek, który jadłam w warszawskim Lifemotiv, że podobną wersję postanowiłam przyrządzić w domu :) Nie byłabym sobą, gdybym nie dodała innych warzyw, zalegających w lodówce. Wyszło naprawdę pyszne i sycące, wegańskie danie (tak, tak, zjadłam bez produktów odzwierzęcych! Choć na wegetarianizm i weganizm nie przechodzę ;)), bardzo aromatyczne. Kasza gryczana to świetne źródło węglowodanów o niskim IG, jako jedna z nielicznych zbóż działa zasadotwórczo na organizm. Posiada także białko roślinne (10-16%), w tym lizynę i tryptofan, czyli aminokwasy egzogenne. Jest bogata w witaminy z grupy B oraz sole mineralne. Dzięki rutynie wzmacnia naczynia krwionośne. Całość wzbogaciłam o dodatek tłuszczy - olej rzepakowy, który był zalewą pomidorów, a także pestki słonecznika. Sezonowe warzywa świetnie współgrają ze świeżymi, aromatycznymi ziołami. Uwielbiam tak chrupiącą paprykę i cukinię, słodycz marchewki, ale całość robią suszone pomidory - na myśl o ich połączeniu z bazylią i lubczykiem leci mi ślinka! Bardzo polecam, choć Włosi by mnie pogonili za takie zbezczeszczenie ich rodzimego pesto :P
Składniki (2 porcje):
- torebka kaszy gryczanej
- 3/4 małej cukinii
- 4 małe pieczarki
- ok. 50 g cebuli cukrowej
- pół dużej marchewki
- gruby plaster kalarepy
- 3 suszone pomidory
- 1/3 papryki czerwonej
Składniki pesto (używamy 1-2 łyżki na porcję):
- po pół pęczka bazylii, natki pietruszki, kilka listków lubczyku ogrodowego
- 3 łyżki oleju ze słoika z suszonymi pomidorami
- szczypta soli, pieprzu kolorowego
- ząbek czosnku
- łyżka pestek słonecznika
Kaszę gryczaną gotujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Cukinię i cebulkę kroimy w kostkę, na tarce trzemy pieczarki i marchew. Podduszamy na wodzie z odrobiną soli. Gotujemy na parze kalarepę (ja miałam całą uparowaną, z której odcięłam plaster) i drobno siekamy. Dodajemy do warzyw. Pomidora i paprykę kroimy w kosteczkę. Przygotowujemy pesto: blendujemy zioła z olejem, czosnkiem i słonecznikiem. Wyłączamy ogień pod warzywami i dodajemy pesto, pomidory, paprykę i kaszę. Całość mieszamy.
Część kaszotta użyłam do nafaszerowania kalarepki, a resztę zjadłam solo ;)
środa, 10 sierpnia 2016
Sałatka z kaszą pęczak i warzywami
Gdy nastają iście upalne temperatury, nie mam ochoty na ciepłe dania. Świetnie się wtedy sprawdzają sałatki, przyrządzone na bazie kasz lub makaronów. Przepis inspirowany jest sałatką, którą jadłam u koleżanki - makaron zastąpiłam kaszą pęczak (uwielbiam kaszę jęczmienną!), która bardzo długo mnie syci, kurczaka szynką drobiową dobrej jakości. Od siebie dorzuciłam paprykę i cebulkę dymkę (świetnie smakuje także z porem), a zamiast majonezu użyłam odrobiny oleju. Wszystko jest naprawdę bardzo aromatyczne i smaczne - zwłaszcza, gdy użyjemy świeżego koperku prosto z ogródka :) Sałatkę najlepiej jest przygotowywać latem - wtedy ogórki są najlepsze. Gdy sezon na nie się skończy, ogórki można zastąpić np. selerem naciowym, choć smak będzie wtedy nieco inny. Zapraszam!
Składniki:
- ok. 40 g kaszy pęczak (waga przed ugotowaniem)
- dwa plasterki szynki drobiowej
- ogórek gruntowy
- łyżka posiekanej cebulki cukrowej
- ok. 40 g papryki czerwonej
- dwie łyżki kukurydzy z puszki bez cukru
- świeży koperek
- łyżeczka oleju rzepakowego lub lnianego
- świeżo mielony pieprz do smaku
Kaszę gotujemy zgodnie z opisem na opakowaniu. Szynkę, obranego ogórka i paprykę kroimy w kostkę. Siekamy koperek. Mieszamy wszystkie składniki, polewamy olejem i posypujemy pieprzem. Ponownie mieszamy. Zajadamy ze smakiem :)
Smacznego!
piątek, 5 sierpnia 2016
Placki z cukinii z aromatyczną potrawką warzywną
Dziś propozycja na lekki letni obiad. Słodziutka cukinia i młoda włoszczyzna idealnie się komponują. Jeśli nie przetrzymamy młodych warzyw na ogniu - będą pysznie chrupiące, co świetnie skontrastuje z mięciutkimi plackami. Jednocześnie zachowamy więcej witamin (zwłaszcza betakarotenu) i obniżymy indeks glikemiczny potrawy. Najlepiej smakuje z surówką np. z białej kapusty. Potrawkę możecie wykorzystać także do ryżu, kaszy lub makaronu - jest bardzo uniwersalna i rewelacyjnie aromatyczna - a to za sprawą natki selera, która świetnie podkręca jarzynowy miks. Koniecznie spróbujcie!
- 0,7 kg cukinii (dwie średnie lub półtorej dużej)
- 1 jajko
- łyżka mąki gryczanej (25 g)
- sól i pieprz
- mała cebula (80 g)
Cukinię trzemy na tarce. Solimy i zostawiamy na ok. 15 minut, aż puści soki. Odciskamy przez ściereczkę, żeby został sam miąższ. Siekamy cebulkę i dodajemy do cukinii wraz z solą, jajkiem i mąką. Mieszamy. Na rozgrzanej, lekko natłuszczonej patelni smażymy placuszki po kilka minut - aż zbrązowieją i dobrze się zetną.
Składniki na potrawkę warzywną:
- 1 pęczek młodej włoszczyzny (u mnie 3 marcheweczki, pół małego selera, 1 gałązka naci selera, 3 malutkie pietruszki, mały por)
- 1 czerwona papryka
- łyżeczka koncentratu pomidorowego
- 2 liście laurowe
- 3 kulki ziela angielskiego
- dwie duże pieczarki (u mnie w sumie 150 g - naprawdę spore ;))
- czubata łyżeczka siemienia lnianego mielonego do zagęszczenia
- łyżeczka (płaska) masła klarowanego
- sól, pieprz do smaku
Włoszczyznę obieramy i drobno siekamy. Paprykę kroimy w kostkę, a pieczarki w półplasterki. Umieszczamy w garnku, lekko solimy, podlewamy odrobiną wody i dusimy wraz z zielem i liściem laurowym. Gdy delikatnie warzywa zmiękną, a płyn odparuje, dodajemy posiekaną gałązkę naci selera, a także koncentrat, pieprz i łyżeczkę masła klarowanego. W razie potrzeby zagęszczamy siemieniem lnianym mielonym. Uwaga! Nie rozgotowujmy warzyw - powinny być chrupiące :)
Smacznego!
środa, 27 lipca 2016
Zdrowe lody dla ochłody!
Upał daje się we znaki - i choć nad jeziorem czy innym akwenem kompletnie nie przeszkadza, to w mieście bije od murów, asfaltu. Przestrzeń jest zamknięta, więc ciężko o wiatr. Trzeba się czymś orzeźwić. Po mojej propozycji już niesezonowej lemoniady arbuzowo-truskawkowej (choć dalej polecam, nawet z samym arbuzem!), przychodzę do Was ze zdrową wersją lodów. Kombinacja znana, bowiem są to lody z bananów. Długo chodziłam z zamiarem ich zrobienia, ale dopiero gdy zaopatrzyłam się w rozdrabniacz kuchenny, zaczęłam szaleć i jem je codziennie :) Dostarczają cukrów prostych, ale także błonnika. Dobrze jest je łączyć z dodatkiem tłuszczowym (np. orzechami, wiórkami kokosowymi lub masłem orzechowym), który sprawi, że przyswoją się witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, ale także indeks glikemiczny będzie niższy. Kombinacji smakowych jest wiele, a ogranicza Was tylko fantazja. Poniżej znajdziecie rozpisany przepis bazowy, a także pomysł na kilka innych opcji.
Przygotowanie:
Banana kroimy w plasterki i umieszczamy w woreczku na mrożonki, który wkładamy do zamrażalnika na przynajmniej 3-4 godziny. Po tym czasie, zamrożone plasterki umieszczamy w misie blendera/rozdrabniacza (najlepiej z ostrzem w kształcie litery S) i blendujemy, aż uzyskamy kremową konsystencję.
Propozycje;
- Lody brzoskwiniowe - brzoskwinię kroimy w plasterki i mrozimy razem z bananem, a następnie wspólnie miksujemy. Posypujemy wiórkami kokosowymi.
- Lody czekoladowe - gdy rozdrobnimy banana, dosypujemy łyżeczkę (lub dwie) kakao naturalnego i ponownie chwilę blendujemy. Posypujemy orzechami laskowymi.
- Lody jagodowe/malinowe/porzeczkowe - po rozdrobnieniu banana, dodajemy świeże owoce i ponownie chwilę blendujemy. Możemy je także zamrozić i zblendować z bananem - osobiście nigdy tego nie robiłam ;) Wyśmienite z wiórkami kokosowymi.
- Lody orzechowe - do rozdrobnionych bananów dodajemy łyżeczkę masła orzechowego.
- Lody chałwowe - do rozdrobnionych bananów dodajemy łyżeczkę tahini. Można także dodać łyżkę zmielonego sezamu.
- Lody waniliowe - do bananów dodajemy ziarenka z połowy laski wanilii.
- Lody cytrusowo-miętowe - rozdrabniamy kilka listków mięty i dodajemy do zmiksowanych bananów. Następnie ścieramy skórkę z połówki cytryny (lub pomarańczy) i całość zwieńczamy paroma kroplami soku z cytryny.
Mam nadzieję, że którąś z tych propozycji wykorzystacie :) Tradycyjnie - życzę smacznego!
środa, 20 lipca 2016
Chłodnik pomidorowy, czyli szybkie danie na każdą porę dnia
Uwielbiam lato za przepyszne pomidory - jędrne, mięsiste, soczyste, o przepysznym aromacie i smaku. Przyrządzam z nich przeciery, dodaję do leczo z cukinii, kroję w kostkę i robię bruschetty, jem na kanapki z białym serkiem lub wędliną, jako sałatkę z cebulką i z jogurtem lub w postaci poniższego chłodniku. Szczególnie świetnie komponują się z czosnkiem i ziołami, które sami wyhodujemy - moja mama od kilku lat ma w ogródku lubczyk (naprawdę rewelacyjnie wzbogaca smak dania! nie możecie go pominąć!), a ja uprawiam bazylię :) Suszone pomidory intensyfikują aromat tych świeżych, ale nie dominują ich smaku. Czosnek stawia pikantny akcent nad i.
Dlaczego warto jeść pomidory? Są bardzo dobrym źródłem przeciwutleniacza o nazwie likopen (który działa przeciwnowotworowo i przeciwstarzeniowo) oraz potasu (bardzo ważnego elektrolitu, który wypacamy w upalne dni - choć na razie od takowych mamy odpoczynek, to warto zwracać na niego uwagę, bowiem niedobór skutkuje skurczami mięśni, a także negatywnie wpływa na układ krwionośny) i wit. C (dlatego nie należy go łączyć z ogórkami - ponoć; choć ja osobiście łączę ;)).
Składniki:
- dwa bardzo duże pomidory (bardzo dojrzałe, najlepiej malinowe)
- ząbek czosnku
- pasek papryki o szerokości ok. 3 cm
- kilka listków świeżego lubczyku ogrodowego oraz bazylii
- dwa suszone pomidory
- łyżka oleju (zalewa z pomidorów)
- sól i pieprz do smaku
- do podania: pestki słonecznika, prażona ciecierzyca, grzanki z pieczywa pełnoziarnistego, pieczywo chrupkie żytnie na zakwasie typu Wasa lub np, Chrupak Galicyjski*
Wszystkie składniki umieszczamy w misie blendera i miksujemy do uzyskania jednorodnej konsystencji. Jeśli pomidory nie chcą się zblendować - należy dolać odrobinę wody. Podajemy z chrupiącymi dodatkami do wyboru z zaproponowanych powyżej.
Smacznego!
_________________________________
*z żadną z tych marek nie współpracuję :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)








































